Jak wymówić Cien años de soledad

Wymowa Cien años de soledad po hiszpański [es]
    iberoamerykański
  • Język Cien años de soledad — wymowa Wymówione przez użytkownika mario_carvajal (mężczyzna, Kolumbia)

    Głosy: 0 Dobra Zła

    Dodaj do ulubionych

    Pobierz mp3

  • Język Cien años de soledad — wymowa Wymówione przez użytkownika catalinaE (kobieta, Kolumbia)

    Głosy: 0 Dobra Zła

    Dodaj do ulubionych

    Pobierz mp3

  • Język Cien años de soledad — wymowa Wymówione przez użytkownika jepulido (mężczyzna, Kolumbia)

    Głosy: 0 Dobra Zła

    Dodaj do ulubionych

    Pobierz mp3

  • Język Cien años de soledad — wymowa Wymówione przez użytkownika Wilcoof (mężczyzna, Kolumbia)

    Głosy: -1 Dobra Zła

    Dodaj do ulubionych

    Pobierz mp3

  • hiszpański
  • Język Cien años de soledad — wymowa Wymówione przez użytkownika pleitecas (mężczyzna, Hiszpania)

    Głosy: 0 Dobra Zła

    Dodaj do ulubionych

    Pobierz mp3

  • Język Cien años de soledad — wymowa Wymówione przez użytkownika juliopablo (mężczyzna, Hiszpania)

    Głosy: -1 Dobra Zła

    Dodaj do ulubionych

    Pobierz mp3

Możesz powiedziedzieć to lepiej? Z innym akcentem?
Wymów „Cien años de soledad” jeśli twoim językiem ojczystym jest hiszpański.

Zdania
  • Przykład "Cien años de soledad" w zdaniu

    • Muchos años después, frente al pabellón de fusilamiento, el coronel Aureliano Buendía había de recordar aquella tarde remota en que su padre lo llevó a conocer el hielo. (Cien años de soledad).

      Język Muchos años después, frente al pabellón de fusilamiento, el coronel Aureliano Buendía había de recordar aquella tarde remota en que su padre lo llevó a conocer el hielo. (Cien años de soledad). — wymowa Wymówione przez użytkownika uzluisf (mężczyzna, Dominikana)
    • Gabriel García Márquez escribió la novela "Cien años de soledad".

      Język Gabriel García Márquez escribió la novela "Cien años de soledad". — wymowa Wymówione przez użytkownika jepulido (mężczyzna, Kolumbia)

Akcenty i języki na mapie

Losowe słowo: naranjaJorge Luis Borgesdivergiendoellallorar